Namibië

Patrick De Vos
Patrick De Vos

Namibië herontdekken

Namibië blijft een fantastisch land: het is er veilig, het land heeft een heerlijke keuken, de mensen zijn er vriendelijk, de landschappen verbluffend en de lodges fantastisch. Het maakt het steeds heerlijk om er naar terug te keren en meer van het land te zien. 

Een vorig bezoek aan Namibië koos ik voor een fly-in trip, deze keer werd het een selfdrive om het onmetelijke land te doorkruisen. Beiden zijn perfect mogelijk, volgens uw eigen voorkeur en de reisduur. Een roadtrip per 4x4 geeft me de vrijheid en zelfstandigheid, maar dat betekent ook ellenlange kilometers vreten op vaak stoffige wegen doorheen niemandsland. Heerlijk toch?

Waarom Namibië? 

Namibië is niet de ultieme wildlife-bestemming. De safarimogelijkheden en de veelheid aan fauna zijn niet van het genre Kenia, Zuid-Afrika, Botswana of Tanzania. Een zoektocht naar wild is dus nooit het primaire doel op een rondreis door het land. Niet dat er in Namibië helemaal geen wild te vinden is: oryxen (antilope), woestijnolifanten, zebra’s of giraffes zullen u niet mankeren op een rondreis door het land. Maar wie naar Namibië reist, doet dat in de eerste plaats voor de variatie en indrukwekkendheid van zijn landschappen, de natuur en ook de traditionele cultuur van de Himba's, Damara’s, Herero's, Bosjesmannen of San. Enkele bevolkingsgroepen zijn erg gelijkend qua origine, maar reageerden verschillend op de kolonisatie van Namibië door Duitsland. De Himba's lieten het moderne leven volledig aan zich voorbijgaan en lopen nagenoeg naakt rond met hun kenmerkende sieraden en het insmeren van het eigen lichaam met geitenvet, kruiden en oker wat de rode, aardse kleur verklaart. Herero daartegenover is de kleurrijke bevolking die meeging in het verhaal van de Duitse overheersers. Dat laatste herkent u makkelijk aan de Victoriaans aandoende kledij én het bijzondere hoofddeksel. Beide bevolkingsgroepen zijn erg verwant, maar doorheen de geschiedenis sloegen ze een ander pad in.  

Nieuwe lodges ontdekken 

Verbazend genoeg ontvangt Namibië minder dan een half miljoen bezoekers per jaar, waar het naburige Zuid-Afrika minstens een tienvoud aan gasten verwelkomt. Dit heeft zeker te maken met de beperkte beschikbaarheid aan accommodatie. Dat maakt dat u voor een reis door Namibië maar beter vroeg begint te plannen.  Maar er is verandering op til: meer dan een dozijn nieuwe lodges en camps opende recent de deuren… hoog tijd dus om een inspectieronde te maken! Tijdens mijn recente reis door het land verken ik dus verschillende nieuwe luxe-lodges en camps, een vijftiental alles samen die de stijgende interesse vanuit het buitenland proberen bij te benen. 

De lodges die ik bezoek, liggen op verschillende locaties in het land; ik jaag er zo'n 2.500 km aan (voornamelijk) gravel en off-road wegen door op een goede week tijd. Een goede auto mét reserveband én een voorraad water zijn dan ook geen overbodige luxe, meer zelfs onontbeerlijk. Zeker in het noordwesten waar ik me op deze reis op focus: deze streek is zeer desolaat, ruw en onontgonnen. Een roadtrip door deze onherbergzame regio voert door opgedroogde valleien en rivierbeddingen, waar heel uitzonderlijk purperen bloemen de kop opsteken. Het bekende Etosha NP, één van de trekpleisters van het land, laat ik deze keer spreekwoordelijk links liggen. 

Enkele lodges zijn per selfdrive ook simpelweg niet bereikbaar: je wordt bij het checkpoint opgepikt en vervolgens off-road met een lokaal voertuig tot bij de lodge in kwestie gebracht, een rit van soms anderhalf tot twee uur door droge rivierbeddingen. Dat komt omdat de lodges te afgelegen of té moeilijk bereikbaar zijn.     

Route 

Mijn rit brengt me naar Damaraland, waar rotsformaties (genaamd 'boulders') het landschap domineren. In dit adembenemend landschap zijn prachtige lodges zoals Sorris Sorris Lodge, Mowani Mountain Camp, Damaraland Camp of Camp Kipwe heel mooi geïntegreerd in het landschap. Ze gaan vlekkeloos op in het landschap alsof ze er natuurlijk deel van uitmaken. Naast lodge-hopping trek ik wat tijd uit voor een bezoek aan de rotstekeningen van Twyfelfontein, Organ Pipes en Burnt Mountain. 

Volgende halte wordt het Hoanib Valley Camp, spectaculair gelegen in een amphitheater van basalt en uitkijkend over de zandrivier. Het uiterst milieubewuste maar gesofisticeerde camp laat vrijwel geen afdruk na in dit fragiele eco-systeem en levert ook een aanzienlijke bijdrage aan de lokale Himba-gemeenschap, één van de meest traditionele en fotogenieke Afrikaanse stammen. Een bezoek aan de dorpjes, zo goed als onaangeroerd door de moderne beschaving, is een unieke ervaring tijdens mijn verblijf in het Hoanib Valley Camp.  

De terugreis naar het zuiden loopt langs de onherbergzame maar grimmig mooie Skeleton Coast, via het populaire vissersplaatsje Hentiesbaai (verwoede vissers komen van heinde en ver hier vissen op onder meer haai), het erg Duits aandoende Swakopmund (denk clichés als bier en braadworst) tot Walvisbaai. Walvisbaai staat bekend voor zijn zoutwinning; een mist van zout en een kille wind komen me er al van ver tegemoet. Deze plekken vormen de bekende trekpleisters van de Skeleton Coast, een desolate vlakte langs de westkust waar ik uren rijd zonder één levende ziel te spotten. Er is niets buiten mijn stevige 4x4, de oneindige vlakte zand met sporadisch een aangespoeld scheepswrak én de immer aanwezige oceaan. 

Mijn lodge in Walvisbaai is de op een landtong voor de kust gelegen Pelican Point Lodge. Ik zet de auto af in Walvisbaai en wordt er opgepikt voor een rit dwars door de zandwoestijn naar mijn fijne overnachtingsplek. De lodge blinkt vooral uit door zijn locatie: op de kop van het schiereiland bent u als gast omringd door niets anders dan kilometers zand, de oceaan aan weerszijden én duizenden zeehonden, jakhalzen, flamingo's, pelikanen en zeevogels. De lodge zelf is ondergebracht in de vuurtoren van de landtong. Het maakt de Pelican Point Lodge tot een unieke plek op mijn reis langs de Skeleton Coast. De transfer terug naar Walvisbaai gebeurt dan weer per boot: zo neem ik afscheid van Pelican Point in het gezelschap van zeehonden, dolfijnen en pelikanen. Een afscheid in stijl! 

Het einde van mijn reis brengt mij naar Solitaire, de tussenstop gekend om enkele autowrakken van oldtimers langs de kant van de weg, en verder door naar Sesriem National Park. Sesriem is de toegang tot het Sossusvlei National Park met de hoogste zandduinen van het land en ver daarbuiten. U kan het zien als twee rijen imposante duinen aan weerszijden, die geleidelijk naar elkaar toe komen en overlopen in de onmetelijke woestijn. 

Ik beklim er duinen met klinkende namen als Dune 42, Big Mama en Big Daddy. Vanaf die laatste geniet ik van een uniek zicht op de fotogenieke Deadvlei, nog zo'n niet te missen fenomeen. Deadvlei staat bekend om zijn bijzondere 'gestorven bomen': de skeletten van bomen zijn al wat nog rest, maar ze blijven toch staande in een absurd schouwspel. Tip: beklim de duinen 's morgens vroeg, dan is de temperatuur aangenaam en bent u de vele overige bezoekers voor.

Mijn reis eindigt uiteindelijk waar ze begon: in de hoofdstad Windhoek. Iets buiten Windhoek op een halfuurtje van de luchthaven verblijf ik de laatste nacht in de meest elegante nieuwe lodge. Omaanda is de recentste parel aan de kroon van de Belgische Boutique Hotel Collection Zannier. Later die jaar openen ze trouwens een tweede lodge: Sonop in de Namib Rand. Een unieke afsluiter van een meer dan geslaagde trip. En of het dat was … 


Interesse in een rondreis door Namibië? Ik help u graag verder! 
Patrick  

Contacteer Patrick

In beeld

DSC_6271_001DSC_6370_001HereroDSC_6217_001DSC_6940_001Himba_3DSC_7039_001Hoanib_2_4DSC_6583_001DSC_6998_001Hoanib_2DSC_7014_001Omaanda_Zannier_6Pelican_Point_4Hoanib_2_2Matexpo_Namibie_2007_219x_001Pelican_PointMatexpo_Namibie_2007_189_001Hoanib_Valley_Camp_1Sossuvlei_Deadvlei_2Omaanda_Zannier_1Namib_Rand_2Pelican_PointOmaanda_Zannier_4Sossuvlei_Deadvlei_1Skeleton_Coast_1PDV_5406_001Twyfelfontein_3PDV_5493_001Omaanda_Zannier_8Skeleton_Coast_2Skeleton_Coast_4Pelican_Point_1Soris_SorisSkeleton_Coast_5PDV_5541_001

Onze reisverhalen

Namibië: natuur op zijn best

Namibië

Van de ene verbazing in de andere

Zuid-Afrika, Mozambique

Onze reizen

Tuinroute & Kaapstad

Zuid-Afrika

Off the beaten track: op zoek naar lokale stammen

Ethiopië, Kenia

Land van contrasten

Oeganda

Deel via mail!